สนธยาแรก
จากสนธยา…ถึงอรุโณทัย เขียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ.2526 ปัจจุบันต้นฉบับหายสาปสูญไปหมด เหลือเพียงในความทรงจำเท่านั้น
ในการเขียนในครั้งนี้ มีบางส่วนที่นำมาจากความทรงจำเดิม
แต่นั่นก็เป็นเพียงส่วนน้อย ส่วนหนึ่งมาจากความทรงจำที่เริ่มเลือนลาง
จากห้วงคำนึง เริ่มเขียนตั้งแต่ พ.ศ.2539 หลังจากเวบหลักถูกลบไปแล้ว คงเหลือไฟล์สำเนาแค่ส่วนแรกเท่านั้น ส่วนหลังๆที่สำเนาไว้ สูญหายไปพร้อมกับการพังของฮาร์ดดิสค์โน้ตบุ๊ค เรื่องที่สูญหายไป แม้เขียนขึ้นมาใหม่ได้ ก็ไม่สามารถให้ความรู้สึกเหมือนที่เขียนในครั้งแรกได้ จึงบันทึกเพียงเรื่องราวที่ยังคงเหลืออยู่เท่านั้น
อดีต…ความหลัง…สิ่งที่คาดหวัง…
เหตุการณ์ที่พบพาน ล้วนก่อสานอารมณ์ ความรู้สึก
หากมองเป็นเพียงลมที่หายใจออก …ออกมาแล้วสลายไป …ไม่มีคุณค่าใด
แต่อีกมุมกลับเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิต …การดำรงอยู่ของผู้คน
กาลเวลา สถานการณ์ หล่อหลอมคน ให้มีเอกภาพในตัวตน
บนโลกใบนี้ มิอาจให้ใครเป็นดังใครได้
ทุกผู้คนย่อมมีความเป็นตัวตนของตนเอง
มีบ้างที่ลอกเลียน จดจำ แต่ก็ไม่อาจเป็นได้
ตะวันเริ่มลับขอบฟ้า …จากสนธยา …จะผ่านรัตติกาล …ไปถึงอรุณรุ่งของวันใหม่
การจากลามิใช่จุดสิ้นสุด…
