จากสนธยาถึงอรุโณทัย

ชีวิตคนเรา…หลายอย่างก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราหวัง
หลายอย่างก็ดีเกินคาดหวัง แต่อีกหลายอย่าง มันกลับเลวร้ายอย่างไม่เคยคาดหวัง

คนบางคนคิดจะเอาแต่ได้ …ชีวิตทั้งชีวิต คิดแต่จะเอาแต่ได้ ผลสุดท้าย กลับไม่ได้อะไรเลย
คนบางคนคิดแต่จะเอาชนะ …ชีวิตทั้งชีวิต คิดแต่จะเอาชนะ ผลสุดท้าย กลับต้องพ่ายแพ้

ได้มาแล้วมีอะไร …ชนะแล้วมีอะไร

การได้มาบนความสูญเสีย …ชัยชนะบนความพ่ายแพ้
สุดท้าย ได้จริงหรือ… ชนะแล้วจริงหรือ…

หากถามตัวเอง ได้แล้วสุขจริงหรือไม่ ชนะแล้วสุขจริงหรือไม่
พระท่านสอนว่า …ได้มาย่อมเกิดห่วง มีห่วงย่อมมีทุกข์ …ชัยชนะย่อมก่อเวร

วันเวลาที่ผ่านไป สรรพสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป เรื่องราวต่างๆที่พบพาน
เคยหยุดคิดบ้างไหม สิ่งเหล่านั้นสอนอะไร บอกเล่าสิ่งใด
หรือเพียงผ่านไป ดั่งสายลมพัดวูบหนึ่ง

จิตใจที่รุ่มร้อน ด้วยความอยากได้ อยากชนะ คงไม่อาจเย็นลงได้ด้วยน้ำธรรมดา
ความรุ่มร้อนที่แผดเผา ทั้งกายใจ ให้ไหม้เกรียมด้วยความทุกข์ อาจจะพอดับได้ด้วยน้ำใจ
…หากยังมีหลงเหลือ
ความเห็นแก่ได้ เห็นแก่ตัว มิมีวันลดลงได้ …หากดวงตายังไม่เคยมองเห็นผู้อื่น

มองดูฝนที่ตก หากฝนดับความรุ่มร้อน และละลายทุกข์ออกจากใจ หากเป็นไปได้ …ก็คงดี
เสียดายเพียง ฝนที่ตกลงมา ไม่อาจทำเช่นนั้นได้

วันนี้เพียงนั่งมองสายฝน เพียงหวังให้ผู้คน ลดความร้อนรุ่มในใจลง ละลายความทุกข์เป็นสายน้ำ จนสิ้นไป

ต้องหวนคิดถึงคำพูดของโกวเล้ง –เพียงสำนึกก็หลุดพ้นความทุกข์ …เพียงวางดาบก็เป็นอรหันต์–

สหัสเดชะ
17/5/2002