ฟ้าหม่น…คนเหงา
ฟ้าหม่น…คนเหงา…เศร้านัก
มิพัก…พร่ำเพรียก…เรียกหา
คืนวัน…ลับล่วง…เวลา
ตั้งตา…เฝ้ารอ…ต่อไป
คิดถึง…ใจจึง…เหน็บหนาว
รานร้าว…เหว่ว้า…หวั่นไหว
โหยหา…อาทร…อ่อนใจ
จากไป…ลืมแล้ว…คำนึง
ฟ้าหม่น…คนเหงา…ร้าวลึก
สำนึก…ในจิต…คิดถึง
ห่างกาย…ใกล้ใจ…ตราตรึง
รำพึง…ถึงเธอ…ทุกยาม
ใจหมอง…ฟ้าหม่น…คนเหม่อ
เพียงเผลอ…ทุกข์ถม…ไถ่ถาม
พิษรัก…ฝังลึก…โลมลาม
ไหม้ใจ…วาบวาม…วกวน
สหัสเดชะ
13 พ.ค. 44
powered by performancing firefox
